حرامیان

حراميان
داستاني شاد و با طروات در باب سفر و بلوغ. ويليام فاکنر در رمان حراميان، که آخرين رمان اوست، داستان پشت سر گذاشتن کودکي و ورود به نوجواني و بلوغ را روايت کرده است. راوي رمان پسري است به نام لوسيوس که پدربزرگش صاحب تنها اتومبيل ولايت يوکناپاتافا – سرزمين خيالي داستانهاي فاکنر - است. يک روز که خانوادة لوسيوس به سفر مي‌روند يکي از دوستان خانواده به نام بون هاگنبک که قصد رفتن به شهر را دارد تصميم مي‌گيرد اتومبيل پدربزرگ لوسيوس را بدزدد. لوسيوس در اين دزدي با بون همدست مي‌شود و در سفر با اتومبيل نيز او را همراهي مي‌کند؛ سفري که سرآغاز بلوغ لوسيوس است و البته شيريني و هيجان آن با احساس گناه بابت دست زدن به عملي خلاف آميخته است. لوسيوس خلاف مقررات خانواده عمل کرده و بابت تخطي از اين مقررات دچار عذاب وجدان است؛ با اين حال نمي‌تواند از شيريني و هيجان سفر به شهر با اتومبيل چشم‌ بپوشد. اين تخطي گويي يک امر ناگزير براي گذر از کودکي است. حراميان، برخلاف بسياري از ديگر آثار فاکنر، رماني تراژيک نيست و بيشتر وجهي کميک و سرخوشانه دارد. انگار که فاکنر در پيرانه‌سري و در آستان? مرگ به طراوت و سرخوشيِ کودکي و نوجواني بازگشته است و قصد کرده است که پاياني شاد و سرخوشانه را براي زندگي ادبي خود رقم زند.
رمان حراميان با ترجم? تورج ياراحمدي در انتشارات نيلوفر منتشر شده است.
دربارة نويسنده: ويليام فاکنر (1962- 1897)، داستان‌نويس، شاعر، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس و مقاله‌نويس آمريکايي و برندة جايزة نوبل ادبيات در سال 1949 ميلادي.