گور به گور

گور به گور
داستان مرگ، سفر و فروپاشي يک خانواده. ويليام فاکنر در رمان گور به گور ماجراي سفري مشقت‌بار براي خاکسپاريِ يک زن را روايت مي‌کند. طي اين سفر فرزندان و شوهر زن، در حالي که نعش او را حمل مي‌کنند، هر يک در مقام راوي از سرگذشت خود و آنچه رخ داده و رخ مي‌دهد سخن مي‌گويند و در بخشي از رمان خودِ مُرده نيز در مقام راوي به حرف مي‌آيد. گور به گور رماني است تراژيک درباره رنج، عذاب، جنون، جهل، خشونت، گناه، مادري و مادرمُردگي و جداافتادن از مادر. رمان راوياني متعدد دارد و هر روايت مثل قطعه‌اي از يک پازل است که داستان را کامل و زواياي تاريک آن را روشن مي‌کند و دست آخر قصه با واقعه‌اي تکان‌دهنده به آخر مي‌رسد. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيد: «خلاصه انسي رو گرفتم. وقتي فهميدم کش رو آبستنم مي‌دونستم زندگي خيلي سخته، جواب اين سختي هم همينه. همون موقع بود که فهميدم کلمات هيچ به درد نمي‌خورند؛ فهميدم کلمات حتي با همون مطلبي هم که مي‌خوان بگن جور در نمي‌آن. وقتي کش به دنيا اومد فهميدم کلمه مادري رو يک آدمي ساخته که به اين کلمه احتياج داشته، چون کساني که بچه دارند عين خيالشون نيست که اين کار کلمه‌اي هم داره يا نداره. فهميدم کلمه ترس رو يک آدمي ساخته که اصلاً ترسي نداشته؛ غرور رو هم آدمي که اصلاً غرور نداشته...»
رمان گور به گور با ترجمه و مقدمه نجف دريابندري در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: ويليام فاکنر (1962- 1897)، داستان‌نويس، شاعر، نمايشنامه‌نويس، فيلمنامه‌نويس و مقاله‌نويس آمريکايي و برنده جايزه نوبل ادبيات در سال 1949 ميلادي.