سینما و رنگ

در سال ۱۹۷۶، ادوارد برانیگان در جستار دوران سازش درباره ی رنگ و فیلم اظهار کرد که نقد فیلم تا به امروز اغلب به گونه ای پیش رفته که گویی همه ی فیلم ها سیاه وسفید ساخته شده اند. در عین شگفتی این وضع در سی سال گذشته تغییر چندانی نکرده ،رنگ برخلاف حوزه های اصلی تحقیق در مطالعات سینمایی - ژائر، نظریه ی مؤلف، و سینمای ملی حوزه ای از تحقیق باقی مانده که به جز چند مورد، ابداً آن طور که باید و شاید به آن پرداخته نشده. این نادیده انگاری در مطالعات سینمایی عجیب است.

رنگ نه مشخصه ی بی اهمیت فیلم خام بلکه عنصری است که طراحان صحنه فیلم برداران و کارگردانان به دقت به آن توجه میکنند و همگی باید به شیوه ای که این عنصر میتواند معنا فضا، حس با نشانه های ادراکی بسازد حساس باشند.

سينما و رنگ مقدمه ای است بر آنچه متون بنیادین مطالعه ی رنگ در نظر میگیریم با این همه لازم است کار کرد نوید بخش تری نیز داشته باشد و بسیاری از مسائل و ایده هایی را که باید در هر مطالعه ای درباره ی رنگ به آنها توجه کرد روشن سازد و در عین حال، الهام بخش تحقیقات بیشتر در خصوص طرح هایی باشد که در این کتاب گرد آمده اند.