بنيآدم
داستانهايي از آدمهايي گرفتار در موقعيتهايي غريب و رازآلود و گنگ. محمود دولتآبادي در اغلب داستانهاي مجموع? بنيآدم روايتگر اضطرابها و دلمشغوليها و کابوسهاي انسان مدرن در عصري پرالتهاب است؛ عصري که گويي چشمانداز آدمي را در تاريکي و مِه و ابهام فرو برده است. شخصيتهاي اين داستانها اغلب گويي از تاريخ و گذشتهاي پُرالتهاب آمدهاند و نگرانِ حالاند و آنچه در پيشِ روست و داستانها گاه محل تلاقي واقعيت و کابوساند. کتاب شامل شش داستان است به نامهاي: «موُلي و شازده»، «اسم نيست»، «يک شب ديگر»، «اميليانو حسن»، «چوب خشک بلوط» و «اتفاقي نميافتد». اينک بخشي از داستان «اسم نيست» از اين مجموعه: «... حتا وقتهايي که زندانيان سياسي – غالباً يک يا دو تن – را تنبيهي ميآوردند بند مجرمين جنايي، باز هم کسي شبيه اين مرد عينکي را به ياد نميآورد سراج. نه؛ اين اسکلت شبيه خودش بود فقط، و هر چه بود درون همان جمجمه بود که سراج در ذهنش کمکم داشت آن را سوراخ ميکرد، زيرا اميد نميرفت که او زبان باز کند. بار ديگر و باز هم سکندري رفتن اتومبيل و پرش نور بر ناهمواريهاي کف زميني که لابد راه بود. سراج فکر کرد بگويد «راست است که قديمها زبان آدمهايي را از پس کلّهشان بيرون ميکشيدهاند؟» امّا نگفت. آن اندازه درايت داشت بهتجربه که با گفتن همچو عبارتي فضاي پُر از بدگماني درون آن اتاقک فلزي را از آنکه بود هم بدتر، و شايد بتوان گفت خوفناکتر خواهد کرد...»
مجموعه داستان بنيآدم در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: محمود دولتآبادي (- 1319)، داستاننويس، فيلمنامهنويس، نمايشنامهنويس، مقالهنويس و بازيگر تئاتر و سينما.
رتب? گودريدز: 2/88 از 5.
