طاعون سرخ

اين کتاب در روزگار بعد از شيوع کرونا به چاپ رسيد. روزگاري که همه‌مان با بيماري‌اي دست و پنجه نرم مي‌کرديم که برايمان تازگي داشت و هيچ نمي‌دانستيم بايد در برابر آن و در شرايط به وجود آمده به خاطر آن چه کنيم. استيصال و درماندگي در زندگي تک‌تک‌مان موج مي‌زد. ترس از آنچه که پيش رو داشتيم و حسرت روزهايي که گذشته بود خوره به جانمان انداخته بود. اينجا و در اين کتاب با چنين فضايي مواجه هستيم. داستاني که قلم به توصيف دنيايي در آينده مي‌زند و شرايطي اسف‌بار را ترسيم مي‌کند. داستان اگرچه در سال 2073 روايت مي‌شود اما شرح وقايع آن که از زبان راوي سالخورده‌ي ما حکايت مي‌شود به سال‌هاي پيش از آن برمي‌گردد.
کتاب طاعون سرخ نوشته? جک لندن، نويسنده‌? آمريکايي، با عنوان اصلي The Scarlet Plague براي اولين بار در سال 1912 و در مجله? لندن يا همان London Magazine منتشر شد. همچنين نسخه? انگليسي‌اي از اين کتاب موجود است که گوردن گرنت براي آن تصويرسازي کرده است. سال انتشار اين نسخه به 1915 بر مي‌گردد.

مروري بر کتاب «طاعون سرخ»
«طاعون سرخ» اگرچه از نظر سبک کلاسيک به حساب مي‌آيد در اصل اثري رستاخيزي و پسارستاخيزي، apocalyptic and post-apocalyptic، است که در سال 2073 روايت مي‌شود. اين ژانر در اصل از شاخه‌هاي فرعي ژانر اصلي علمي-تخيلي به حساب مي‌آيد. ژانري که عموم داستان‌هاي آن همچون کتاب «طاعون سرخ» در زمان آينده روايت مي‌شود و ترکيبي از اتفاقات وابسته به پيشرفت علم و همزمان برگرفته از تخيل در آن‌ها ديده مي‌شود. از ديگر مشخصات اين ژانر مي‌شود به تغييرات شديد و خطرناک اقليمي، آب و هوايي، آسيب‌هاي وارد شده به محيط ‌زيست، جمعيت رو به انقراض بشر در اثر مواجهه با بيماري‌هاي واگيردار و کشنده و يا جنگ‌هاي هسته‌اي اشاره کرد.
سال 2073 است و راوي داستان، پروفسور جيمز هاوارد اسميت، شروع مي‌کند به روايت کردن آنچه در جواني‌اش در بيش از يک قرن پيش رخ داده بود. مخاطب او اما تنها خوانندگان داستان نيستند، او دارد اين روايت را براي نوه‌هايش بازگو مي‌کند. پروفسور قصد دارد تا از روزگار و دوران پيش از اين بيماري، طاعون، براي آن‌ها صحبت کند اما وقتي آن‌ها هيچ از آن دوران نديده‌اند آيا فايده‌اي دارد؟
داستان «طاعون سرخ» که در اين کتاب با ترجمه‌? محمود گودرزي به چاپ رسيده است پيش از اين نيز با ترجمه‌هاي ديگري منتشر شده بود.


بخش‌هايي از کتاب «طاعون سرخ»
«جاده روي چيزي پيش مي‌رفت که روزگاري خاکريز راه‌آهني بود، اما سال‌ها مي‌شد که هيچ قطاري بر آن حرکت نکرده بود. جنگل، در هر سو، به شيب‌هاي خاکريز حجم مي‌داد و با موجي سبز از درخت و بته از فرازش مي‌گذشت. مسير به باريکي تنِ انساني بود و حالا فقط حيوان‌هاي وحشي در آن رفت‌وآمد مي‌کردند. گهگاه، تکه‌آهني زنگ‌زده که از وراي خاک جنگل پيدا بود نشان مي‌داد که ريل و ريل‌بند‌ها همچنان سر جايشان باقي‌اند. در يک ‌جا، درختي به قطر 25‌سانتي‌متر اتصالي را کَنده و انتهاي ريلي را آشکارا به نمايش گذاشته بود. ريل‌بند‌ گويا دنبال ريل رفته بود، چون با ميخي بلند به آن وصل بود، ميخي چنان بلند که بسترش با شن‌ريزه و برگ‌هاي پوسيده پر شده بود، ‌طوري که حالا الوار خردشده و پوسيده با شيبي عجيب به بالا پرت شده بود. راه‌آهن با تمام کهنگي‌اش معلوم بود از نوع تک‌ريل بوده.
پيرمرد و پسربچه‌اي در امتداد اين جاده پيش مي‌رفتند. آرام حرکت مي‌کردند، چون پيرمرد سخت فرتوت بود و کمي لقوه باعث مي‌شد حرکاتش توأم با رعشه باشد و از اين رو با تمام سنگيني‌اش به چوب‌دست خود تکيه مي‌داد. عرقچيني زمخت از پوست بز سرش را از نور آفتاب محفوظ مي‌داشت. از زير اين عرقچين، چتر زلفي تُنک و پر از لک، به‌رنگِ سفيدِ چرک، پايين مي‌افتاد. لبه‌ي کلاهي که مبتکرانه از برگي بزرگ ساخته شده بود محافظ چشم‌ها بود و پيرمرد از زير اين لبه با دقت به ردّ پاهايش در مسير نگاه مي‌کرد. ريشش که ‌بايستي مثل برف سفيد مي‌بود -اما همان فرسايش آب‌وهوا و لکه‌هاي ناشي از زندگي در فضاي بازي را به نمايش مي‌گذاشت که بر موهايش نشسته بود- به‌شکل توده‌اي عظيم و گره‌خورده‌ کم‌وبيش تا کمرش پايين مي‌آمد. تک‌جامه‌اي از پوست گَرِ بز از سينه و شانه‌هايش آويزان بود. دست‌وپاهايش، خشکيده و نحيف، از سن‌‌وسال زيادش حکايت مي‌کرد، همان‌طور که آفتاب‌سوختگي و جاي زخم‌ و خراش‌هايشان حاکي از اين بود که سال‌هاي دراز در معرض باد و باران قرار داشته‌اند.»



درباره? جک لندن نويسنده? کتاب «طاعون سرخ»
جان گريفيث چني که عموما او را با نام جک لندن مي‌شناسند، نويسنده‌? آمريکايي متولد 12 ژانويه سال 1876 و درگذشته‌? 22 نوامبر 1916 بود. او اگرچه در خانواده‌اي تنگدست به دنيا آمد اما توانست به دانشگاه راه پيدا کند؛ با اين وجود مي‌شود گفت خودش و کتاب‌هاي کتابخانه‌ي شهرش همواره بهترين آموزگار او بودند. بي‌پولي هرگز او را رها نکرد و سال‌ها زندگي او را درگير کرده بود. از مشکلاتش بعد از رکود اقتصادي 1893 گرفته تا ترک تحصيلش به دليل بي‌پولي. او در نهايت توانست با فروش نوشته‌هايش، به خصوص در نشريه‌هاي عامه‌پسند، از راه نويسندگي پول دربياورد. کم‌کم توانست به درآمد خوبي از اين راه دست پيدا کند و تا سال 1900 اوضاعش روبه‌راه شده بود.


درباره? ترجمه فارسي کتاب «طاعون سرخ»
محمود گودرزي در سال 1356 در شيراز به دنيا آمده است و در دانشگاه نيز به تحصيل در رشته‌ي زبان و ادبيات فرانسوي پرداخته است. او هم مانند نويسندگان و مترجمان بسياري کار حرفه‎‌اي خود را با ترجمه‌? داستان براي مجلات ادبي و از سال 1385 شروع کرد. در همان زمان بود که به ترجمه در حوزه? سينما نيز ورود کرد. از محمود گودرزي ترجمه‌هاي بسياري موجود است از جمله «اتاق قرمز» و ديگر آثار ادوگاوا رانپو که با نشر چترنگ کار شده؛ آثار کلاسيکي که با نشر افق کار کرده است از جمله «دل ما»، «مرد کوچک»؛ و آثاري که با نشر برج چاپ کرده است از جمله «کارميلا»، «ديزي ميلر» و «دراکولا».