قرن دیکتاتورها

کتاب «قرن ديکتاتورها»، ويراست? اوليويه گِز و به قلمِ جمعي از نويسندگان
مقالاتي درباره ديکتاتورهاي قرن بيستم. کتاب «قرن ديکتاتورها»، با عنوان اصلي Le siècle des dictateurs، مجموعه مقاله‌هايي است نوشت? نويسندگان مختلف درباره ديکتاتورهايي که در قرن بيستم ظهور کردند و اعصاري تاريک را در سرزمين‌هاي تحت سلطه‌شان و همچنين در کل تاريخ جهان رقم زدند و جهان يا مناطقي از جهان را درگير جنگها و بحرانهاي ويرانگر کردند.
در کتاب «قرن ديکتاتورها» درباره ديکتاتورهايي مي‌خوانيد که بعضي از آنها شهره آفاق و از کفر ابليس مشهورترند و بعضي شهرت کمتري دارند. بعضي مخوف‌ترند و بيشتر جنايت کرده‌اند و بعضي کمتر، که البته ميزان شهرت اين ديکتاتورها لزوماً ربطي به ميزان جرم و جنايت‌شان ندارد.
متن اصلي کتاب «قرن ديکتاتورها» اولين بار در سال 2019، به ويرايش اوليويه گِز و همراه با مقدمه‌اي خواندني از او، منتشر شده است. اين کتاب مناسب و باب طبع کساني است که به تاريخ و به‌ويژه تاريخ سياسي قرن بيستم علاقمندند و مي‌خواهند بدانند ديکتاتورهايي که نامشان هنوز هم لرزه بر اندام بسياري مي‌اندازد چطور و چگونه و تحت چه شرايطي پا گرفتند و به قدرت رسيدند و براي حفظ و گسترش قدرت خود چه کردند و چه ابزارهايي به کار بردند.
لنين، هيتلر، موسوليني، استالين، فرانکو، فيدل کاسترو، تيتو، پينوشه، مائو، پول پوت، انور خوجه، معمر قذافي و صدام حسين از جمله ديکتاتورهايي هستند که در کتاب «قرن ديکتاتورها» به آن‌ها پرداخته شده است.

مروري بر کتاب قرن ديکتاتورها
کتاب «قرن ديکتاتورها» با پيشگفتاري خواندني از اوليويه گِز، ويراستار کتاب، آغاز مي‌شود. اوليويه گِز در اين پيشگفتار، با نکته‌سنجي و موشکافي و ارجاع به ديدگاه‌ها و گفته‌هاي متفکراني چون هانا آرنت و الياس کانتي، تصويري از ديکتاتورها و ديکتاتوري و شرايط پديد آمدن ديکتاتورها به دست مي‌دهد. گِز پيشگفتار خود را با نقل خاطرات نخستين مواجهات خودش با ديکتاتورها و حکومت‌هاي ديکتاتوري آغاز مي‌کند و آن‌گاه شرح مي‌دهد که ديکتاتورها چگونه از دل بحران‌ و هرج و مرج و بي‌ساماني پديد مي‌آيند. گِز همچنين از شيوه‌هاي اِعمالِ قدرت و سلط? ديکتاتورهاي قرن بيستم سخن مي‌گويد و از اينکه اين ديکتاتورها چگونه و با چه داستان‌ها و خيالپردازي‌ها و اسطوره‌سازي‌هايي مردم تحت حکومت خود را تهييج مي‌کردند، چگونه و از چه راههايي کنترل و نظارت سراسري خود را اِعمال مي‌کردند و چگونه از امکانات فني‌اي که پيشرفت تکنولوژي در قرن بيستم در اختيارشان گذاشت براي بسط و گسترش و تثبيت قدرت خود سود مي‌بردند.
آنچه اوليويه گِز در پيشگفتار کتاب «قرن ديکتاتورها» درباره ديکتاتورهاي قرن بيستم و شيوه حکومت اين ديکتاتورها مي‌گويد صرفاً کلي‌گويي نيست. او براي آنچه مي‌گويد مصداق و نمونه مي‌آورد و به شيوه‌هاي اعمال قدرت ديکتاتورهاي مختلف قرن بيستم اشاره مي‌کند. نکت? ديگر اينکه گِز در اين مقدمه، پس از تشريح ديکتاتوري در قرن بيستم، گريزي هم به قرن بيست و يکم مي‌زند و اشاره‌اي مي‌کند به نوع جديدي از ديکتاتوري که همان ديکتاتوري بي‌حد‌ومرزِ فضاي مجازي و شبکه‌هاي اجتماعي است.
بعد از پيشگفتار اوليويه گِز مقالات کتاب «قرن ديکتاتورها»، که نويسندگان مختلفي آنها را نوشته‌اند، آغاز مي‌شود. اين مقاله‌ها عبارتند از: «لنين، پيامبر توتاليتاريسم» به قلم استفان کورتوآ، «موسوليني، از سرخ تا سياه» به قلم فردريک لو موئال، «استالين لنين امروز يا چگونه استالين استالين شد» به قلم نيکلا وِرت، «آدولف هيتلر، اهريمن آلمان» به قلم اريک برانکا، «فرانکو، غرق‌ناشدني» به قلم اريک روسِل، «فيليپ پتن؛ ديکتاتور کسي است که فرمان مي‌دهد» به قلم بنديکت ورژه شينون، «توجو هيدکي، ديکتاتور يا قرباني بي‌گناه؟» به قلم پي‌ير فرانسوا سويري، «تيتو يا لاف بزرگ» به قلم ژان کريستف بوويسون، «در سرزمين سه کيم» به قلم پاسکال دايه بورژون، «مائو، استبدادِ بي‌خردي» به قلم رِمي کوفِر، «انور خوجه، آخرين استالينيست» به قلم فرانسوا گيوم لورِن، «آلفردو استروسنر، ريش‌سفيدِ خودکامه» به قلم امانوئل اِشت، «خاندان دوواليه، وسوس? بدترين» به قلم کاترين اِو روپِر، «فيدل کاسترو: وسوس? قدرت» به قلم اليزابت بورگوس و لورنس دُبرِه، «ژوزف دِزيره موبوتو، چپاولگر زئير» به قلم ژان پي‌ير لانژِليه، «معمر قذافي: نابودي باديه‌نشين» به قلم ونسان اوژو، «اريش هونکر، سکاندار بلندقد جمهوري دموکراتيک آلمان» به قلم پاتريک مورو، «اوگوستو پينوشه، خودکام? ليبرال» به قلم ميشل فُر، «پول پوت: کامبوجِ سرخ از خون» به قلم ژان لوئي مارژولَن، «صدام حسين، رذلِ بغداد» به قلم ژِرِمي آندره.
کتاب «قرن ديکتاتورها» همچنين با گاهشماري از ژِرِمي آندره و نيز زندگي‌نام? مختصر نويسندگان کتاب همراه است.

درباره ترجم? فارسي کتاب قرن ديکتاتورها
کتاب «قرن ديکتاتورها» با ترجم? ابوالفضل الله‌دادي در انتشارات ققنوس منتشر شده است. ابوالفضل الله‌دادي، متولد 1361 در قم، روزنامه‌نگار و مترجم ايراني است. الله‌دادي دانش‌آموخت? رشت? زبان و ادبيات فرانسه است. او مدرک کارشناسي خود را از دانشگاه شهيد چمران اهواز و کارشناسي ارشد را از دانشگاه شهيد بهشتي تهران گرفته است. الله‌دادي دو سال معاون سرويس فرهنگي روزنام? «تهران امروز» بود و بعد از آن به عنوان دبير سرويس بين‌الملل روزنام? «هفت صبح» مشغول به کار شد. همکاري با نشرياتي چون مجل? «همشهري جوان»، مجل? سينمايي «24» و روزنام? «روزگار» از ديگر فعاليت‌هاي ابوالفضل الله‌دادي در عرص? روزنامه‌نگاري است. از ترجمه‌هاي او مي‌توان به «هم? تابستان بدون فيسبوک»، «پليس گُل‌ها، درخت‌ها و جنگل‌ها»، «لالايي»، «محاکم? خوک»، «روستاي محوشده»، «قاتلي که در آرزوي جايي در بهشت بود»، «مُرسو چه کسي را کشت؟» و «ناپلئون به جنگ داعش مي‌رود» اشاره کرد.

رتب? کتاب «قرن ديکتاتورها» در گودريدز: 4.05 از 5.