کلیله و دمنه

کليله و دمنه
ترجمه‌اي دوباره از يک متنِ مهم ادبيات کهن، به زبان فارسيِ امروزي. کليله و دمنه متني است شيرين، داستاني و آموزشي، فراهم‌آمده از کتابهاي کهنِ هنديان، که نخستين بار در دوره ساسانيان و به دست برزويه طبيب گردآوري و به زبان پهلوي ترجمه شد. از خود آن متنِ پهلوي اثري نمانده، اما ترجمه عربيِ عبدالله‌بن مقفع از آن متن موجود است. در زبان فارسي معروف‌ترين نسخه کليله و دمنه همان است که نصرالله منشي در قرن ششم از ترجمه عربيِ ابن مقفع به فارسي برگرداند. ترجمه نصرالله منشي نمونه‌اي شاخص از گونه‌اي از نثر فارسي است و خواندن آن براي مخاطباني که به طور تخصصي در زمينه ادبيات کهن فارسي مطالعه و تحقيق مي‌کنند و نيز براي آنها که دستي در نوشتن دارند و مي‌خواهند چم و خم نثر فارسي را بهتر بشناسند واجب است؛ اما چه بسا مخاطبان عادي، که صرفاً مي‌خواهند با محتواي داستانهاي شيرينِ کليله و دمنه آشنا شوند و از خود اين داستانها لذت ببرند، ترجمه نصرالله منشي را دشوار بيابند. ترجمه دوباره‌اي که محمدرضا مرعشي‌پور از کليله و دمنه به دست داده است در راستاي رفع اين دشواري است. نثر اين ترجمه تازه، در عين سادگي و امروزي‌بودن، رنگ و بويي ادبي دارد. مبناي مرعشي‌پور در اين ترجمه، مانند نصرالله منشي، همان ترجمه ابن مقفع است، اما مرعشي‌پور در مقدمه‌اي که بر ترجمه خود نوشته است توضيح مي‌دهد که نصرالله منشي ترجمه‌اي آزاد از ترجمه ابن مقفع به دست داده بوده است.
ترجمه محمدرضا مرعشي‌پور از کليله و دمنه، با مقدمه مترجم و نقاشي‌هايي از محمدعلي بني‌اسدي، در انتشارات نيلوفر منتشر شده است.