هیاهوی زمان

هياهوي زمان
هنرمنداني هستند که نه فقط به واسطه نبوغ و آثار هنري‌شان، بلکه به دليل تاريخ پرتلاطمي که در آن زيسته‌اند نيز واجد اهميت‌اند. در عالم موسيقي دميتري شوستاکوويچ، آهنگساز بزرگ روس، يکي از اين هنرمندان است. شوستاکوويچ انقلاب روسيه و عصر وحشت استاليني را از سر گذراند و از اين عصر وحشت جان به سلامت برد. جولين بارنز در کتاب هياهوي زمان به شيوه‌اي که آميزه‌اي از روايت داستاني و زندگي‌نامه است زندگي اين آهنگساز را در متن حوادث زمانه‌اش شرح داده است. بارنز در اين کتاب، از نظرگاه سوم‌شخصِ محدود، وارد ذهن و يادهاي شوستاکوويچ مي‌شود. در بخشي از کتاب مي‌خوانيم: «نه، ذهنش شبيه خرمگس نبود. بيشتر شبيه يکي از پشه‌هاي آناپا بود که همه جا مي‌نشستند و خون مي‌مکيدند. زماني که پشت در آسانسور مي‌ايستاد فکر مي‌کرد مهار ذهنش دست خودش است. ولي شب‌ها که تنها بود حس مي‌کرد اين ذهنش است که مهار او را در دست دارد. خب، همان‌ طور که شاعر به ما اطمينان داد، نمي‌شود از سرنوشت گريخت. از ذهن هم همين طور.
يادِ درد شب قبلِ عمل جراحي آپانديسش افتاد. بيست‌و‌دوبار بالا آورد، تمام فحش‌هايي که بلد بود به پرستار داد و بعد به دوستي التماس کرد تا يک شبه نظامي پيدا کند که بيايد و تيري در سرش خالي کند و دردش را پايان دهد. به خواهش گفت بياورش تا بکشدم و از درد خلاصم کند...»
هياهوي زمان با ترجمه و مقدمه پيمان خاکسار در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: جولين بارنز (- 1946)، داستان‌نويس و منتقد ادبي انگليسي.
رتبه گودريدز: 3/73 از 5.