شوري در سر
نويسندگاني هستند که آثارشان با شهري که در آن زاده و بزرگ شدهاند پيوندي عميق دارد. اين نويسندگان زير و بمِ شهر خود را خوب ميشناسند و شهر برايشان عرصهاي است براي تأمل در تاريخ، جامعه، سياست، فرهنگ و ديگر موضوعات ملي و جهاني. بين آثار اُرهان پاموک با استانبول پيوندي از اين نوع برقرار است. پاموک در رمان شوري در سر نيز از استانبول نوشته است و اين بار از حاشيهنشينان اين شهر. مولود، قهرمان اين رمان، مردي است متولد روستايي فقيرنشين در آناتولي مرکزي، که از دوازده سالگي به استانبول آمده است. مولود در بيست و پنج سالگي دختري را از روستايش ربوده و اين نقط? عطفي در زندگياش شده است. در بخشي از اين رمان ميخوانيد: «مولود با جستي از وانت بيرون پريد و به سمت در پشتي خيز برداشت. و درست همان لحظه که ميخواست در پشتي وانت را ببندد، آذرخشي آمد و برقي زد. تمام آسمان، کوهستان، تکتک صخرهها، درختها، همهجا يکآن مانند خاطرههاي قديمي روشن شد تا مولود چهره زني را که قرار بود هم? عمرش را با او سپري کند براي نخستينبار از نزديک ببيند.
مولود، در تمام عمر، آن لحظه را، آن حس غريب را، آن شور بيهمتا را، مدام به ياد آورد و هرگز فراموشش نکرد...»
رمان شوري در سر با ترجمه و مقدم? عينله غريب و مقالهاي از مهدي يزدانيخرم درباره اين رمان، به نامِ «هم? راهها به استانبول ختم ميشود: شوري در سر روايتِ حاشيهنشينهاست»، در نشر چشمه منتشر شده است.
درباره نويسنده: اُرهان پاموک (- 1952)، داستاننويس، فيلمنامهنويس و ناداستاننويسِ اهل ترکيه و برنده جايزه نوبل ادبيات سال 2006 ميلادي.
