دل تاریکی

دلِ تاريکي
سفري به تاريک‌جاهاي جغرافيايي و نيز تاريکي‌هاي غريب و موحشِ جان و ضميرِ رازآلود و خوفناکِ آدمي. دلِ تاريکي، اثر جوزف کنراد، به ظاهر نقل ماجراي سفر مردي به اعماق تاريک آفريقاست؛ اين سفر اما به سرعت معناهايي استعاري مي‌يابد و سفري مي‌شود به پيچيدگي‌هاي درون انسان. از دلِ اين سفر همچنين نقبي زده مي‌شود به مفهوم استعمار و استعمارگر و استعمارشده و مفاهيم گوناگونِ ديگر که مجموعِ اينها باعث شده است اين رمان کوتاه رنگِ کهنگي به خود نگيرد و همچنان زنده و سرِ پا به بقاي خود در عالم ادبيات ادامه دهد. رمان نقلِ سفر مردي به نام مارلو به نقطه‌اي دوردست و مرموز در اعماق آفريقاست. مارلو که با يک کشتي حملِ عاج به اين سفر رفته در اعماقِ جنگلهاي آفريقا با مردِ سفيدپوست عجيبي به نام کورتز مواجه مي‌شود که سرکردة قبايل وحشي است و بوميان او را مي‌پرستند و عبد و عبيدِ او شده‌اند. اين مواجهه مارلو را با حقيقتي مهيب از سرشت آدمي روبه‌رو مي‌کند. دلِ تاريکي را يکي از مهمترين رمانهاي قرن بيستم مي‌دانند. فرانسيس فورد کوپولا در سال 1979 فيلم معروفِ اينک آخرالزمان را بر اساس همين رمان ساخت و وقايع اين رمان را به دل جنگ ويتنام برد.
رمان دلِ تاريکي با ترجمه و مقدم? صالح حسيني در انتشارات نيلوفر منتشر شده است. ترجم? فارسي اين رمان، علاوه بر مقدم? تحليليِ مترجم، با مقاله‌اي ديگر به نام «کشف حقيقت در عمق تاريکي» و مقاله‌اي به قلمِ پرويز طالب‌زاده، با عنوان «انديشه‌هاي بودايي در دل تاريکي»، همراه است.
دربارة نويسنده: جوزف کنراد (1924 – 1857)، داستان‌نويس لهستاني - بريتانيايي.