شکار و تاریکی

شکار و تاريکي
رماني از ادوگاوا رانپو، بنيان‌گذار ادبيات پليسي در ژاپن. رانپو در رمان «شکار و تاريکي» داستان يک پليسي‌نويس را روايت مي‌کند که قتلي را مرتکب شده و پليسي‌نويسي ديگر که راوي رمان هم هست و مفتونِ همسرِ مقتول، نقش کارآگاه را ايفا مي‌کند و مي‌خواهد گره از معماي قتل مقتول بگشايد. «شکار و تاريکي»، چنانکه در وصف آن در مقدمه سرآغاز ترجمه فارسي کتاب آمده، «درام ظريفي» است «که ابريشم و خون را به هم گره مي‌زند» و «هزارتويي» است «که در آن هوس‌ها و جنايت در يک نياز زيباشناختي واحد به هم مي‌پيوندند.»
رمان اين گونه آغاز مي‌شود: «اغلب دربارة ماهيت شغلم از خودم سؤال مي‌کنم.
معتقدم اصولاً دو نوع نويسندة رمان‌هاي پليسي وجود دارد: آن‌هايي که طرفدار مجرم هستند و آن‌هايي که طرفدار بازرس‌اند. گروه اول، با اينکه مي‌توانند داستاني کوتاه و فشرده را پيش ببرند، سعادت خود را تنها در توصيف بي‌رحمي بيمارگونه جنايت‌کار مي‌يابند. برعکس، گروه دوم هيچ اهميتي به اين مسئله نمي‌دهند؛ در نگاه آن‌ها فقط ظرافت اقدامات عقلاني بازرس اهميت دارد.
شوندِي اوئه، مردي که در بطن قصه من قرار خواهد داشت، نويسنده‌اي است که به مکتب نخست تعلق دارد؛ اما من، خودم را بيشتر نمايندة گروه دوم مي‌دانم.
بله، من نقل قصه‌هاي جنايي را شغل خودم کرده‌ام، اما الزاماً به اين معني نيست که علاقه خاصي به شر داشته باشم. نتيجه‌گيري‌هاي کم‌وبيش علميِ بازرس است که براي من جاذبه دارد و مي‌توان گفت کسي اخلاق‌مدارتر از من وجود ندارد.»
«شکار و تاريکي» با ترجمه محمود گودرزي در نشر چترنگ منتشر شده است.
درباره نويسنده: ادوگاوا رانپو (1965 – 1894)، داستان‌نويس و منتقد ژاپني.
رتبه گودريدز: 3/92 از 5.